انجمن هنرمندان نقاش ایران از جمله انجمن هایی است که به همت بزرگانی چون پرویز کلانتری، غلامحسین نامی، محمد احصایی، نصرت اله مسلمیان و حبیب الله صادقی پایهگذاری شد و تا به امروز هم لنگان لنگان گلیم خود را از آب بیرون کشیده است. این انجمن گاهی با قدرتی مثال زدنی مانند زمان برگزاری دوسالانه ششم نقاشی به جلو حرکت کرده و گاهی هم تنها به برگزاری نمایشگاه "هر تابلو 100 هزار تومان" بسنده کرده است.
حالا معصومه مظفری، مدیرعمل این انجمن است که از بیتوجهیهای وزارت ارشادی گلایه میکند. وی در گفتگو با خبرنگار فرهنگی مشرق گفت: چندی قبل مدیر کل دفتر هنرهاي تجسمي در زمينه واگذاري بي ينال هاي هنري به انجمن ها صحبتهایی کرده بود که شروع اين واگذاريها با بيينال عکس رقم خورد. بعد از اعلام آقاي ملانوروزي در زمينه واگذاري بيينال نقاشي به انجمن نقاشان، ما اعلام کرديم که اين مساله را در هيات مديره بررسي کرده و نتيجه را اعلام مي کنيم، بنابراين در جلسات هيات مديره و شوراي سياست گذاري که هر دو هفته يک بار برگزار کرديم به اين نتيجه رسيديم که بايد پژوهشي اساسي در زمينه بيينال نقاشي صورت گيرد، بر همين اساس گروهي 6 نفره از جوانان مستعد را انتخاب کرده و کار پژوهش را به شکل گسترده و دقيق آغاز کرديم که در اين راستا همه بيينالهاي قبل از انقلاب، بعد از انقلاب، بيينالهاي خارجي و اظهار نظرات منتقدان خارج از ايران و کيوريتورهاي خارجي را در طول 4 ماه مورد بررسي و پژوهش قرار داديم و طرح نهايي را که ماحصل اين پژوهش ها بود، به موزه هنرهاي معاصر تهران و آقاي ملانوروزي ارائه کرديم. اين طرح در جلسهاي که با حضور همه هنرمندان شاخههاي مختلف تجسمي همراه بود، ارائه کرديم که البته آقاي ملانوروزي در اين جلسه حضور نداشت. اما به ما اعلام کردند که بي ينال نقاشي را شما هر طور که دلتان مي خواهد مي توانيد برگزار کنيد و هيچ مشکلي از سوي ما وجود ندارد و هر چه مورد تأييد انجمن نقاشان باشد، از نظر ما نيز بلامانع است.
وي افزود: در همين راستا جلسات بسياري برگزار شد اما بعد از همه اين جلسات ارشاد اعلام کرد که قرار است بيينال بزرگ تهران را برگزار کنند، اين در حالي است که طرح ما نيز درباره «بي ينال هنر ايران» بود که در سطح منطقهاي برنامهريزي شده و همه هنرهاي تجسمي را در برميگيرد. اين طرح ما بسيار کامل و جامع است. اما زماني که آقاي ملانوروزي اين طرح را مطالعه کرد، به ما اعلام کرد که شما لازم نيست بي ينال هنر ايران را برگزار کنيد، بهتر است که همان بي ينال نقاشي را برنامه ريزي کنيد. ایشان به ما اعلام کرده بود که انجمن نقاشان در حد و اندازه برگزاري بي ينال هنر ايران نيست.
مظفری يادآور شد: ما طرح خود را در زمينه برگزاري بي ينال هنر ايران مدتهاست به مرکز هنرهاي تجسمي ارائه کرده ايم و تا پيش از اعلام آقاي ملانوروزي در دوسالانه عکس مبني بر برگزاري بي ينال تهران، هيچ خبري از اين موضوع نبود که مرکز تجسمي چنين قصدي براي برگزاري يک بي ينال بزرگ به نام بي ينال تهران را دارد.
او درباره اعتراض احتمالي هنرمندان درباره اين موضوع که چرا انجمن نقاشان برگزارکننده بي ينال هنر ايران باشد، توضيح داد: ما منتظر اعلام نتيجه مرکز هنرهاي تجسمي درباره طرح خود بوديم و قصد داشتيم پس از آن با ساير انجمن هاي هنري در اين زمينه رايزني کنيم که البته چند انجمن مجسمه سازان، گرافيست ها و تصويرگران در اين راستا با ما همسو هستند.
رييس انجمن نقاشان در ادامه سخنانش از تلاش هاي تيم هاي کارشناسي و پژوهشي طرح «بي ينال هنر ايران» سخن گفت و افزود: در اين راستا دو نفر از اعضاي انجمن با هزينه خودشان به سائوپائولو رفتند که در بنياد جهاني بي ينال شرکت کنند، ما از موزه براي اين سفر کمک خواستيم اما هيچ مشارکتي نشد در حالي که اين سفر در راستاي معرفي هنر ايران بود اما با اين وجود آنها دست پر از اين سفر بازگشتند و کاتالوگي از بي ينال هاي قبل از انقلاب و بعد از انقلاب ايران را همراه برده بودند که استقبال شده و پرونده اي براي بي ينال نقاشي تهران باز کردند و اعلام شد که ايران پنجمين کشوري در دنيا بوده است که بي ينال نقاشي برگزار کرده است.
مظفري افزود: اگر قرار بود که انجمن نقاشان يک بي ينال جمع و جور نقاشي برگزار کند، چه نيازي به يک سال کار پژوهشي بود. اين طرح جامع شامل همه انجمن هاي هنري مي شود و مي تواند براي سالها مورد استفاده انجمن ها در برگزاري بي ينال هايشان باشد. ما در اين طرح، روي هنري بودن، منطقه اي بودن، موضوعي بودن و کيوريتوري برگزار شدن آن تأکيد کرده ايم و محل برگزاري آن را نيز موزه هنرهاي معاصر تهران در نظر گرفته ايم.
مظفري با اشاره به اين که در طرح جامع «بي ينال هنر ايران» همه گالري هاي تهران فعال مي شود، اضافه کرد: ما آمادگي کامل داشتيم که طرح خود را با ساير انجمن ها به اشتراک بگذاريم و فضايي براي هنرهاي تجسمي ايجاد شود که همه هنرها در کنار هم قرار گيرند و تبديل به يک نهاد تجسمي پرقدرت شود.
مظفري در بخش ديگري از سخنانش تأکيد کرد: ما با اعتماد و حسن نيت و خوش بيني طرح خود را به موزه هنرهاي معاصر تهران و مرکز هنرهاي تجسمي ارائه کرديم و تصور مي کرديم که کار بزرگي را به سرانجام خواهيم رساند، اکنون بعد از 4 ماه کار پژوهشي با موضوع تازه اي روبرو شده ايم.
وی تصريح کرد: ما البته خوشحاليم از اين بابت که طرح ما آنقدر خوب و جامع بوده است که وزارت ارشاد قصد دارد آن را دنبال کند اما آنها بايد بدانند وقتي اين انجمن توانايي و تخصص انجام اين کار پژوهشي را داشته است، توانايي برگزاري آن را هم دارد و اي کاش با طرح ما موافقت مي شد و از ما در اجراي آن درخواست همکاري مي شد تا با برنامه ريزي جامع و دقيق آن را جلو ببريم.
وی با اشاره به سخن مدير کل دفتر هنرهاي تجسمي مبني بر برگزاري بي ينال تهران همچون بي ينال ونيز بيان کرد: اين خنده دار است که بخواهيم بي ينال هنر ايران را همچون بي ينال ونيز برگزار کنيم چرا که در طرح کامل ما به همه بي ينال هاي هنري دنيا اشاره شده بود و ترجيح داده بوديم که ما بي ينال خاص کشورخودمان را داشته باشيم و اداي بي ينال هنر ونيز را درنياوريم ، ما به دنبال بي ينالي هنري هستيم که متفاوت از همه بي ينال هاي دنياست.
مظفری خاطرنشان کرد: دو سال قبل ما یک نمایشگاه فروش برگزار کردیم که در آن آقای ملانوروزی تعدادی اثار خریدند ولی هنوز پول آنها را پرداخت نکردهاند. من نمیگویم که ژول دارند و نمیخواهند پول ما را بدهند. این واقعیت است که مرکز دچار بیپولی شده است ولی این هم راه دارد.